Nie wierzcie piechocie

(Bułat Okudżawa)

a A7
Nie wierzcie piechocie, że tak nierozumna wędruje bez tchu,
d E7
my zawsze w pochodzie, choć wiosna nad ziemią szaleje od bzu!
A7 d F
Jak długo tak można: bezdroża, mokradła i błoto, i piach,
d E7 a E7 a (A7)
i wierzba przydrożna jak siostra pobladła zostaje we łzach.

Nie wierzcie pogodzie, gdy deszcze trzydniowe zaciągnie wśród drzew,
nie wierzcie piechocie, gdy w pieśni bojowej odwaga i gniew.
Nie wierzcie, nie wierzcie, gdy w sadach słowiki zakrzyczą, co sił
wy jeszcze nie wiecie, co komu pisane i kto będzie żył.

Uczyłaś Ojczyzno, że żyć trzeba umieć i słyszeć twój głos.
Mój chłopcze mężczyzno, a jednak niezgorszy wypada ci los.
My zawsze w pochodzie i tylko to jedno nas budzi ze snu:
Dlaczego w odwrocie, gdy wiosna nad ziemią szaleje od bzu...?

Песенка о пехоте

Простите пехоте,
что так неразумна бывает она:
всегда мы уходим,
когда над землею бушует весна.
И шагом неверным,
по лестничке шаткой спасения нет...
Лишь белые вербы,
как белые сестры, глядят тебе вслед.
Не верьте погоде,
когда затяжные дожди она льет.
Не верьте пехоте,
когда она бравые песни поет.
Не верьте, не верьте,
когда по садам закричат соловьи:
у жизни со смертью еще не окончены счеты свои

Нас время учило:
живи по-походному, дверь отворя...
Товарищ мужчина,
а все же заманчива должность твоя:
всегда ты в походе,
и только одно отрывает от сна:
чего ж мы уходим,
когда над землею бушует весна?
Куда ж мы уходим,
когда над землею бушует весна?

(przysłał Andrzej Andrzejewski)

Powrót do strony głównej

Aktualizacja: 2008-02-06