Sadźmy róże

(Seweryn Goszczyński – „Przy sadzeniu róż”)

Sadźmy przyjacielu róże d
Długo jeszcze temu światu g d
Szumieć będą śnieżne burze A7 d
Sadźmy je przyszłemu latu D7(A7)g A(d)

My wygnańcy stron rodzinnych
Może róż nie ujrzym kwiatu
Ale sadźmy je dla innych
Szczęśliwszemu sadźmy światu

Jakże los nasz piękny, wzniosły
Gdzie idziemy ciernie, głogi
Gdzieśmy przeszły, róże wzrosły
Więc nie schodźmy z naszej drogi

Idźmy szczepmy, gdy to znuży,
Czas wiecznego odpocznienia,
Da nam milszy kwiat od róży
Łzy wdzięczności i wspomnienia

(przysłała Anna Ścisłowska)

Powrót do strony głównej

Aktualizacja: 2008-02-05